سامان عشقی

گل سرخ و سفيد ابي نميشود محبت از دلم خارج نميشود

سجاد حديثي

اهنگ غريب روزگارم غمي در انتهاي سينه دارم

سجاد حديثي

تو عطر تازه ی ياسي ، بيا به خانه ي من تو دست نرم بهاري بيا به كاشانه ي من بهشت بي تو ، بي معناست كنار خلوت دل من و توايم و بهشتي است كنج خانه ي من سكوت خلوت آغـوش تو ، كرانه ي من

کیوان

ميدوني فقط چندتا کار ديگه مونده تا انجامشون بدم ! اول اينکه ، تمام دسته گلاي نرگس پسر بچه سر چهار راه و بخرم ... بعدش يه سر به خاطرات گذشته بزنم ، اونوخ با آينه خدافظي کنم و، بيام پيشت ! بعد از اينکه گلارو بهت دادم، لبمو بذارم رو لبت و بميرم ! فقط همين

کیوان

آسمون ابری شده ، ستاره خوابه نازنین لذت یکی شدن با تو سرابه نازنین دریا تو نگاه تو قشنگ و آبی تر میشه اما سهم من ازش فقط یه خوابه نازنین همیشه قسمت من ازت یه خوابه نازنین همیشه بودن تو برام سرابه نازنین لمس عشقم که خیال توی قلبت می دونم دیگه چشمات و نبند نگاتو ازم نگیر هر کسی بهونه می خواد واسه زنده بودنش تو بیا بهونه باش و توی ذهن من نمیر تو بهونهء قشنگِ زندگیمی نازنین تو یه شعر موندگاری توی قلبم نازنین تو شبای بی کسی مو حسرت و دلواپسی مو تو طلوع خستگی مو که ندیدی نازنین گریه های بی صدا مو نشنیدی نازنین بغض تلخ این سکوت رو نشکستی نازنین خواستم این ترانه رو پیش کش چشمات بکنم تو خودت خدای این ترانه هایی نازنین هیچ بهانه ای نبود واسه دوباره دیدنت تو بهونه ی همه بهانه هایی نازنین

کیوان

دل به تو دادم که به من قلوه دهی نه که به من ساندویچ دلمه دهی دل به تو دادم که برام ناز کنی نه بری برای من جیگرکی باز کنی

کیوان

چنان دوستت می دارم که اگر روزی فراق افتد تو سبر ازمن توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

مستانه

الهي تو بميري من نميرم سر قبرت بيام پارتي بگيرم الهي كور بشه چشمت نبيني سر راه بيمارستان بميري الهي درد بي درمون بگيري وبا و انگل و طاعون بگيري

مرصاد

اي رفته از برم به دياران دور دست!‌ با هر نگينِ اشك بچشم تر مني هر جا كه عشق هست و صفا هست و بوسه هست -در خاطر مني- پنداشتي كه رفتي و ياد گذشته مرد؟ آن عشق پايدار فراموش ميشود

عسل

باورکن ای ستاره درخشان شبهای تاریک تنهاییم وقتی نیستی گویا هوا بارانی است

سرور امیری

خوب رويان جهان نيست رحمي در دلشان بايد از جان بگذرد هر كه شود عاشقشان انسان كه سرشتند ز گل پيكرشان سنگ اندر دلشان بود همان شد دلشان

تينا راد

در شبان غم تنهایی خویش عابد چشم سخنگوی توام ای که گفتی عشق را به هجران درمان میکند کاش میگفتی که هجران را چه درمان میکند

هومن ترابی

اي دل اندر عاشقي تو نام نيكو ترك كن كه ابتداي عشق رسوايي و بدنامي است آن

فرهاد اسماعیلی

ياران بخدا بي وفايي نكنيد از عاشق دلخسته جدايي نكنيد يا اينكه وفا كنيد تا آخر عمر يا از اول آشنايي نكنيد

تينا راد

اگر صد سال بعد از مرگ من گر بشکافی قبر من خواهی شنید از قلب من دوستت دارم ای دوست من

احمد یوسفی

عشقت از دل نمیرود بیرون عاقبت کار دل کشد به جنون

مانی

نمی گویم زندگی کارساده ایی است . نمی گویم همیشه خوشاینداست . اماباتمام مشکلاتی که برایمان پیش می آید.زندگی .... ازماانسانی بهترونیرومندترمیسازد. به یادداشته باش: درزمان آزردگی .رنج راازخود دورکن . درزمان خشم .خود را رهاساز. در ناکامی .برخودچیره شو. تامی توانی یارخودباش . می توانی بهترین دوست خودباشی . اما به هنگام آشفتگی مرا خبرکن . می کوشم بدانم چه وقت باید درکنارت باشم . اماگاهی ممکن نیست .پس توخبرم کن . عشق تنها هدیه ایی است که می توانم به توبدهم . وایثاریکی ازبزرگترین لذتهایی است که به ما ارزانی شده . من اینجایم هرزمان وهمیشه . تاهرآنچه دارم به توهدیه دهم

امید رشیدی

بزرگترين مشكلها براي بزرگترين ادمهاست

روشنك

ای کاش میدونستی که بی تو زندگی برایم محال است

تقدیم به همسر عزیزم محسن جونم دوست داره تو الهام

زندگی مانند جو یباری است که از دهکده غم می گذرد و به دریای مرگ می ریزد

محمد ترابی از ساوه

ساقی بر کن به یاد چشم او جامی دگر تا بسوی عاشقم مستی زنم گامی دگر

محمد ترابی از ساوه

ای که از کوچه معشوقه من می گذری به کون لغت کوچه بن بست است

محسن

غريبه غم مخور منم غريبم... روزگار غريبي ست نازنين ...عشق را در پستوي خانه نهان بايد كرد.....

محسن جعفري

همون لحظه ای که تو را دیدم به عشق تو دوچار شدم از کجا جلوم قرار گرفتی تورا دوست دارم خیلی زیاد زندگی برام تنها معنی نداره دور از تو نمی تونم زندگی کنم مثل تو کسی پیدا نمیشه تو را دوست دارم خیلی زیاد

کیوان

زندگي نيست به جز حرف محبت به كسي ورنه هر خار و خسي زندگي كرده بسي زندگي بيشترش سوختن است درس آموختن است

عاطفه

اونيكه مدعي بود عاشقته تو رو تو فاصله ها تنها گذاشت بي خبر رفت،بي خبر رفت وتو اين ويرانه ها رد پاشم واسه چشمات جا نذاشت

سامان

چنان دوستت می دارم که اگر روزی فراق افتد تو سبر ازمن توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

مستانه

دوستت دارمو دانم كه توي دشمن جانم ازاين كه بادشمن جانم شدهام دوست ندانم

احمد

اگر عشق نباشد *** زندگی معنا ندارد

بهروز

نشاط انگیز و ماتم زایی ای عشق عجب رسواگرو رسوایی ای عشق

مهتاب

کاش میشد عشق را ابراز کرد یا که عشق را با سحر اغاز کرد لحظه به لحظه دم به دم ساعت به ساعت خواهمت گر خوشم یا نا خوشم در هر دو حالت خواهمت

مهتاب

ای که گفتی عشق را درمان به هجران کردن است کاش میگفتی که هجران را چه درمان کردن است؟

مهتاب

عشق ان نیست که یک دل به یار دهی عشق ان هست که صد دل به یک یار دهی

مروارید

عشق صدای فاصله هاست صدای فاصله هایی که غرق ابهامند.عشق به شکل پرواز پرندست عشق خواب یه آهوی رمندست.

حمید

یاد آن روز به خیر که در صفحه شطرنج دلت شاه عشق بودم و با کیش رخت مات شدم

محسن

زندگی را دوست دارم نه در قفس عشق را دوست دارم نه در هوس تو را دوست دارم تا آخرین نفس دوستت دارم

رضا علی کرمی

دل میدم به دست غربت جایی که باشه محبت بی خیال هر چی تنهاست میدونم خدا اینجاست من تنها تو شب تو میزنم آروم رو گیتار میخوام از خدا بخونم قدر تنهایی بدونم.دیگه نای موندنم نیست نفسای خوندنم نیست دوست دارم امشب بمیرم تا که باز آروم بگیرم همه باز ترانه سازن نمیخوان با من بسازن منو شوق با حسرت دوست دارم برم تو غربت.کجا برم کجا برم ؟؟؟ جایی که آدم نباشه تنهایی خدا باهاشه این تمومه آرزومه که خدا پیشم بمونه.

حمید

من می دونم که دوستت دارم چه ترسی دارم از این دنیا آخه با جون دوستت دارم سارا

محمد و سارا

دوست دارم ديوونه دلم اينو خوب ميدونه يك روز به هم ميرسيم اين خط واين نشونه

کیوان

بر سنگ مزارم بنویسد آفشفته دلی بود در این خلوت خاموش او زاده غم بود زه غمهای چهان گشته فراموش

جمشید

روی گل نرگس با یک مداد قرمز برات نوشتم زندگی بی تو هرگز

احمد رضا

نشنو از نی نی نوای بی نواست بشنو از دل دل حریم کبریاست نی چو سوزد طل خاکستر شود دل چوسوزد خانه دلبر شود

محمد عاشق تنها

زندگي را دوست دارم در پناه نام دوست نام دوستي كه نگار نام اوست

کیوان

اگر برای دنیا یکی باشی برای یکی دنیایی

آسف

دوستي با هركه كردم زد به قلبم خنجري عاشقي با هر كه كردم شد نصيب ديگري

رامتين حشمتي

عشق دروغ است منظور فقط به کام دل رسیدن است

ایمان

بر دریچه قلبم نوشتم ورود ممنوع عشق امد و گفت بیسوادام

ابوالفضل امیری

ميگي بارون رو دوست دارم، با چتر ميري زيرش. ميگي پرنده ها رو دوست دارم، توي قفس اسيرشون ميكني. ميگي گل رو دوست دارم، از شاخه ميچينيش. ميخواي نترسم وقتي ميگي دوستت دارم؟

آرمان

به نام عشق می خواستم به بلندی نامت شعری بگویم تمام قافیه ها حقیر شدندن واژه ای همتای نامت رنگ حضور ندارد به نام نامی عشق نامیدمت جز تو قافیه ای برای عشق نیست

آرمان

آنان که با بایداری عشق ورزیدهاند عاشقان حقیقی هستند

حسین

هرچه کردم نشوم از تو جدا بدتر شد از دل ما نرود مهر و وفا بدتر شد مثلا خواستم این بار که موقر باشم و به جای تو بگویم که شما بدتر شد آسمان وقت قرار من و تو ابری بود تازه با رفتن تو وضع هوا بدتر شد چاره دارو و دوا نیست که حال بد من بی تو با خوردن دارو و دوا بدتر شد روی فرش دل من جوهری از عشق تو ریخت آمدم پاک کنم عشق تو را بدتر شد

تقدیم به فرشته قلبم N منصور

تو را دوست دارم كمتر از خدايم و بيشتر از خودم چون به او نياز و به تو احتياج دارم

جواد اميدي

اگه بهترين غمخوارم نيستي بزرگترين غمم باش اگه بهترين دوستم نيستي بهترين دشمنم باش هر چه هستي باش فقط بهترين باش چون هميشه بهترين ها هستند كه در بهترين خاطرات ميمانند!!

نهال

يك دوست معمولي هيچگاه نمي تواند گريه تو را ببيند.

يك دوست واقعي شانه هايش از گريه تو تر مي شود.

دوست معمولي اسم كوچك والدين تو را نمي داند.

دوست واقعي شايد تلفن آنها را جايي داشته باشد.

دوست معمولي يك جعبه شكلات براي مهماني تو مي آ ورد.

دوست واقعي زودتر به كمك تو مي آيد و تا دير وقت براي تميز كردن ميماند.

دوست معمولي مي پندارد كه دوستي شما بعد از يك مرافعه تمام مي شود.

دوست واقعي مي داند كه بعد از يك مرافعه دوستي شما محكمتر مي شود.

دوست واقعي كسي است كه وقتي همه تو را ترك كرده اند با تو ميماند.

کیوان

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

کیوان

يه قاصدک خبرم داد كه آفتاب لب بوم نوشتم رو تن شب كه خوشبختي تموم

رامین

عشق یعنی دل سپردن به دریا عشق یعنی دیوانه شدن عشق یعنی دل بریدن آخرشم عشق یعنی زندگی

ستاره

گر برگ گل سرخ کنی پیرهنش را از نازکی آزار رساند بدنش را

کیوان

ادما از ادما زود سير ميشن ادما از عشق هم دلگير ميشن

سیالک

الهی دشمنت را خسته بینم به قلبش خنجری تا دسته بینم سر شب آیم احوالش بپرسم سحر آیم مزارش بسته بینم

دانیال محمدی

عشق ایستادن زیر باران وخیس شدن با هم نیست عشق آن است برای دیگری چتری برای ديگری باشی واو هیچ وقت نداند که چرا خیس نشد

شکوفه سعیدی

خدايا گر تو درد عاشقی را ميکشيدی تو هم زهر جدايی رو به تلخی ميچشيدی
اگر چون من به مرگ آرزوها ميرسيدی پشيمون ميشدی از اينکه عشق رو آفريدی
پشيمون ميشدی از اينکه عشق رو آفريدی

آسف

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم تیر 1385ساعت 19:50 توسط سامان |

سامان عشقی

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

نویسندگان